مژده ( 1296 ) دكتر على محمد مژده ، فرزند عبد الحسين ، در سال 1296 هجرى شمسى در شيراز چشم به جهان گشود ، تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در همان شهر به پايان رسانيد . مژده براى ادامهء تحصيل راهى تهران شد و در دانشكدهء ادبيات به تحصيل پرداخت و به دريافت ليسانس در رشتهء زبان و ادبيات فارسى توفيق يافت ، آنگاه دورهء دكتراى ادبيات را نيز پى گرفت و فارغ التحصيل گرديد . ازآن‌پس به تدريس در دبيرستانهاى تهران اشتغال ورزيد تا به استادى دانشگاه دست‌يافت . مژده شعر و شاعرى را از دوران دبيرستان آغاز كرد . اشعارش در عين روانى و سادگى از لطف خاصى برخوردار است و آثار و تأليفاتى نيز از خود به‌جا نهاد . نمونه‌هاى زير از شعر اوست : شمع جمع هركه را بر جگر از عشق گلى خارى نيست * خبر از حال دل مرغ گرفتارى نيست حال دل بر كه نمايم كه بجز چشم فلك * وان هم از بهر ستم ديدهء بيدارى نيست آتشى هست در اين خانه كه دودى پيداست * تا نباشد شررى آه شرربارى نيست شمع جمعم كه پس از سوختن شام و سحر * همچو روز سيهم باز شب تارى نيست عمر در راه وفا شد به سر و بر سر من * گاه بردن كرم يار وفادارى نيست دولت آن بود كه در دست فتد دامن دوست * ور نه جان باختن اندر طلبش كارى نيست آه كز مرگ نشان ديدم و بر شاهد جان * فرصتى تا برسد مژدهء ديدارى نيست